Religie kennis Wiki
Advertisement
1rightarrow.png Zie De Standaard (Nederland) voor het anti-revolutionaire blad dat van 1872-1944 heeft bestaan

Sjabloon:Infobox krant De Standaard is een Belgische krant die dagelijks verschijnt. De Standaard maakt deel uit van de Vlaamse Uitgeversmaatschappij, een dochterbedrijf van de mediagroep Corelio.

Geschiedenis[]

In 1911 richtte de minimalist Frans Van Cauwelaert mee het weekblad Ons Volk Ontwaakt op, genesteld in de Vlaamse katholieke studentenbeweging, en met onder andere de jonge Marnix Gijsen als één van de redacteurs. Dit weekblad werd als de voorloper van De Standaard gezien. De eisen voor Nederlandstalig onderwijs en administratie moesten kracht bijgezet worden met een eigen Vlaamse krant.

Op zaterdag 2 mei 1914 richtte diezelfde Frans Van Cauwelaert met Alfons Van de Perre en Arnold Hendrix samen met 151 aandeelhouders in Hotel Wagner in Antwerpen het dagblad De Standaard op, en de uitgeverij De Standaard N.V., maar door het uitbreken van de oorlog zou de eerste editie enige jaren op zich laten wachten. De krant De Standaard verscheen voor het eerst op woensdag 4 december 1918 in een oplage van 4000 exemplaren[1].

De krant kreeg rechts vlak naast de kop de leuze mee: Vlamingen spreekt uw taal.[2]

Van Cauwelaert schreef: "Een enkel woord slechts ter inleiding, want men verwacht ons aan het werk." en "Wij zullen zelf niets ongedaan laten om De Standaard in weinigen tijd te verheffen tot een der aanzienlijkste organen van de Belgische pers".[3]

Van in het begin had de krant als ondertitel Het dagblad voor staatkundige, maatschappelijke en economische belangen. De eerste edities, in broadsheet formaat, maten 45 centimeter op 60 centimeter. De krant telde 2 pagina's (één vel) en kostte 10 cent. Het grote formaat werd (mits een kleine aanpassing naar 58 op 41 centimeter) tot 2004 aangehouden. Daarmee was De Standaard lange tijd letterlijk één van de allergrootste kranten ter wereld.[4]

Reeds in 1919 installeerde de redactie zich aan de Brusselse Jacqmainlaan. Initieel bewaakte Van Cauwelaert de redactionele lijn, en beheerde Van de Perre de zakelijke kant. In 1922 werd Van Cauwelaert burgemeester van Antwerpen en werd redactiesecretaris Marcel Cordemans de eerste formele hoofdredacteur. Met een kleine redactieploeg, onder wie Jan Boon en Filip De Pillecyn verwierf De Standaard toch snel een positie in het perslandschap, en steeg de oplage naar 12 000 exemplaren.

Van 1921 tot 1940 werd een Antwerpse editie van De Standaard uitgegeven onder de aparte kop De Morgenpost. Eind jaren twintig verwierf Gustaaf Sap de controle over de krant. Hoofdredacteur Cordemans diende op te stappen en werd opgevolgd door de meer Vlaamsgezinde Jan Boon tot deze laatste in 1939 naar het NIR vertrok.

Toen in 1940 de oorlog uitbrak staakte de uitgeverij De Standaard N.V. het publiceren van de krant (op 16 mei 1940) en werd een nieuwe uitgave (Het Algemeen Nieuws) uitgebracht. Na de oorlog werd de uitgeverij beschuldigd van collaboratie met de Duitse bezetter. N.V. De Standaard kreeg een publicatieverbod voor twee jaar en daarom werd er een nieuwe uitgeverij opgericht: De Gids N.V., die in november 1944 de krant De Nieuwe Standaard ging uitgeven. Ook andere titels van de oude Standaard-groep werden door deze nieuwe vennootschap voortgezet.

Albert De Smaele (niet te verwarren met minister Albert De Smaele), de schoonzoon van Gustaaf Sap, trad namens de aandeelhouders op de voorgrond. Tevens was er de vereniging De Schakel, een groep Vlamingen die de redactielijn van De Nieuwe Standaard aanvielen. De krant werd een ongenuanceerde houding tegenover de repressie verweten. De berichtgeving bij de executie van August Borms was een keerpunt. De door De Smaele vertegenwoordigde vennootschap De Standaard N.V. wenste de tijdelijke overeenkomst met De Gids N.V. op te zeggen bij het einde van het publicatieverbod in 1947 voor de titels van de kranten en toen De Gids het akkoord van 1944 niet honoreerde, procedeerde de oude uitgeverij succesvol voor de eigen titels.

De titel De Nieuwe Standaard werd vervolgens in april 1947 veranderd in De Nieuwe Gids. Vanaf 1 mei van dat jaar werd de krant De Standaard weer uitgegeven, met Albert De Smaele als beheerder én hoofdredacteur.

Op 8 juni 1976 ging de Standaard-groep failliet en enkele weken later werd de Vlaamse Uitgeversmaatschappij opgericht met de steun van de Antwerpse reder André Leysen. Sindsdien wordt De Standaard door deze maatschappij uitgegeven.

Eind januari 2005 lanceerde de krant een klein broertje: De Standaard Espresso. Deze krant, op tabloid formaat en in full color, was vooral bestemd voor de internetgeneratie. De krant was dunner dan de normale editie van De Standaard en werd aantrekkelijk geprijsd op een halve euro. Eind juli 2005 werd beslist de krant uit de rekken te nemen door tegenvallende verkoopsresultaten. Sinds 23 april 2007 verschijnt de krant op tabloidformaat met een andere lay-out, een nieuw lettertype en met meer kleurenfoto's.

Huidige vorm[]

De krant verschijnt op tabloidformaat. Sinds 2007 is er dagelijks meer regionaal nieuws. De diverse wekelijkse bijlagen zijn:

  • op dinsdag "Etalage" met aandacht voor multimedia,
  • op woensdag "Film en Cultuur",
  • op donderdag "Wetenschap",
  • op vrijdag "Standaard der Letteren", een literatuurbijdrage,
  • op zaterdag drie extra's als DS2, DS Weekend en DS Magazine.

Een nieuwe structuur moet volgens de hoofdredacteur de inhoud beter ondersteunen en structureren. Bij deze vernieuwde lay-out verschuift de nadruk naar het toevoegen van waarde aan het nieuws dat de lezer al kent via de andere (digitale) media. De uitgever wil de online krant en de papieren krant sterker integreren en meer complementair maken.

De krant is ook online te raadplegen op het internet en heeft in de rubriek meningen een online brievenbus waar lezers hun verhaal kwijt kunnen. Sinds enige tijd biedt men ook podcasts aan van ingesproken artikelen.

Ideologie[]

Vanaf het begin voerde De Standaard een Vlaamse koers. Ideologisch was de krant lange tijd een spreekbuis van katholiek Vlaanderen. Op 27 september 1919 werd daarom in kruisvorm (zoals later op de IJzertoren) het letterwoord AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Kristus) aan de kop van de krant toegevoegd, waar het de leuze Vlamingen spreekt uw taal verving[5].

Politiek gezien leunde de krant vroeger aan bij de christendemocraten. Op 30 september 1999 liet De Standaard de ondertitel dagblad voor staatkundige, maatschappelijke en economische belangen vallen. Diezelfde dag verdween met de nodige controverse tussen voor- en tegenstanders[6] ook het woordkruis AVV-VVK[7].

Een andere krant van de VUM, Het Nieuwsblad, schenkt meer aandacht aan regionaal nieuws en sport.

Oplage[]

Tussen haakjes waar beschikbaar de cijfers van de betaalde verkoop (print).[8]

  • 1918: 4.000
  • 1922: 12.000
  • 1932: 25.000
  • 1939: 35.000
  • 1999: 98.169
  • 2000: 98.235
  • 2001: 95.867
  • 2002: 93.500
  • 2003: 94.890 (77.726)
  • 2004: 97.540 (79.646)
  • 2005: 98.685 (81.392)
  • 2006: 98.848 (83.979)
  • 2007: 102.280 (87.194)

Sinds 2004 heeft De Standaard Online daar boven ook circa 4000 webabonnementen van personen die via internet toegang krijgen tot alle artikelen en het artikelarchief.

Hoofdredacteurs[]

  • Marcel Cordemans (1922 - 1929)
  • Jan Boon (1929 -1939)
  • Karel C.Peeters (1939 - 1940)
  • Albert De Smaele (1947 - 1960)
  • Luc Vandeweghe (E. Troch) en Manu Ruys (1960 - 1975)
  • Luc Van Gastel en Manu Ruys (1975 - 1976)
  • Lode Bostoen en Manu Ruys (1976 - 1989)

Algemeen hoofdredacteur kranten (na 1989)[]

  • Lode Bostoen (1989 - 1991)
  • Lou de Clerck (1991 - 1995)
  • Peter Vandermeersch (2006 - ?)

Hoofdredacteur De Standaard (na 1989)[]

  • Mark Deweerdt (1989 - 1993)
  • Dirk Achten (1994 - 1999)
  • Peter Vandermeersch (1999 - 2006)
  • Bart Sturtewagen (2006 - ?)

Journalisten[]

Overzicht van de meest gekende journalisten vroeger en nu:

Vroegere journalisten[]

  • Ernest Claes
  • Filip De Pillecyn
  • Marnix Gijsen
  • Max Wildiers
  • Willem Melis
  • Lode Claes
  • Maria Rosseels
  • Leo Picard
  • Louis De Lentdecker
  • Gaston Durnez
  • Manu Ruys
  • Hugo De Ridder
  • Guido Fonteyn
  • Derk Jan Eppink
  • Mark Schaevers

Huidige journalisten[]

  • Bart Brinckman
  • Mia Doornaert
  • Marc Reynebeau
  • Guy Tegenbos

Columnisten[]

  • Saskia de Coster
  • Christophe Deborsu
  • Bart Dobbelaere
  • Mia Doornaert
  • Gaston Durnez
  • Luuk Gruwez
  • Tom Naegels
  • Marc Reynebeau
  • Rik Torfs
  • Oscar Van den Boogaard
  • Kristof Hoefkens
  • Dominique Deckmyn
  • Fons Van Dyck
  • Bart De Wever

Striptekenaars die in "De Standaard" public(e)er(d)en[]

  • Willy Vandersteen
  • Studio Vandersteen
  • Marc Sleen (1965-2002)

Trivia[]

In 2008 gaf de redactie van de krant de kans aan Jan Fabre om de krant voor één dag naar hun inzicht kunstzinnig vorm te geven, dit zowel naar lay-out als inhoud. Luc Tuymans mocht dit in september 2007 al eens proberen. Beide experimenten werden door een deel van de lezers gesmaakt, maar lokten ook felle tegenreacties uit bij een ander deel van de lezers. In 2009 kreeg fotograaf Carl De Keyzer deze kans.

Externe links[]

Bronnen, noten en/of referenties[]

Bronnen, noten en/of referenties:

  • Gaston Durnez, De Standaard, het levensverhaal van een Vlaamse krant 1914-1948, Uitgeverij Lannoo, Tielt, 1985, ISBN 90 209 1312 3
  • Gaston Durnez, De Standaard, het levensverhaal van een Vlaamse krant van 1948 tot de VUM, Uitgeverij Lannoo, Tielt, 1993, ISBN 90 209 2300 5
  • Manu Ruys, Manu Ruys, een levensverhaal, Uitgeverij Lannoo, Tielt, 1999, ISBN 90 209 3734 0
  • Karel van Nieuwenhuyse, Een standaard in Vlaanderen?, doctoraatsproefschrift over De Standaard voor het faillissement van 1976
  • Karel Van Nieuwenhuyse, De klauw van een papieren leeuw: een politieke geschiedenis van de krant "De Standaard"(1947-1976), Acco, Leuven, 2005, ISBN 90 334 5648 6

referenties:

Sjabloon:Navigatie kranten België

da:De Standaard eo:De Standaard fr:De Standaard sw:De Standaard vls:De Standaard

Advertisement